




|
Het
was voor ons een geweldige ervaring . Frankrijk is een echt
enduranceland . Alles voor de paarden en zeer gastvrije mensen .
Geweldig .
Superbe
expérience pour nous : Il faut dire que la France c’est vraiment le
Pays de l’Endurance. Tout pour les chevaux et des hôtes très sympas.
Génial.
Vrijdagnamiddag is de voorkeuring . Met ons nummer 91 zijn we de
eerste van de Belgen . Een kleine onregelmatigheid wordt vastgesteld
(de gangen van een draver) en we moeten helemaal op het einde nog
eens lopen . Nu wordt ze wel goed bevonden . Spijtig genoeg wordt
Nasyria van Anne Cuvelier (een zeer goede trainingsvriendin)
afgekeurd . De teleurstelling is groot . ‘s Avonds belt ze ons op en
vraagt zij of wij hun hulp kunnen gebruiken bij het groomen . Zo’n
ervaren mensen hebben wij er graag bij . Even onze plannen voor de
wedstrijd herzien en laat dan de start maar komen .
Contrôle préliminaire le vendredi. Avec
le numéro 91, nous sommes les premiers belges à passer. Ils
constatent une petite irrégularité (les allures d’un totteur
évidemment) et il nous faut repasser après tous les autres. Cette
fois c’est bon. Malheureusement pour Nasyria de Anne Cuvelier (qui
est une bonne compagne d’entraînement), cela sera négatif dès le
contrôle initial. Immense déception pour elle. Le soir, elle nous
appelle pour proposer son aide pour l’ assistance. On ne refuse pas
des gens d’expérience.
Zaterdagmorgen vertrekken we om 5 uur met een groep van 43 ruiters .
Ik ben onder de indruk van het sterk vertegenwoordigd Frans team ,
enkele Emiraten en nog verschillende Europeanen . Ik mis wel “ons
Kristel” .
Ik besluit om achteraan te starten om veilig de rivier , die al na
1.5 km komt , over te steken .
Le samedi, départ à 5heures avec le
peloton des 43 cavaliers. Je suis un peu impressionnée par tous ces
français et les émiratis. Kristel me manque un peu… Je décide de
partir derrière pour traverser calmement la rivière.
Het is nog donker en ik vertrek met een lampje op mijn helm . Na een
tijdje zie en hoor ik geen ruiters meer . Ik bel naar Hades om te
vragen of ik wel juist zit . Ik heb een foutieve afslag genomen en
moet enkel kilometers terugkeren . Ik ben nu op achtervolgen
aangewezen om geen 160 km alleen te moeten rijden . Half de ronde
kom ik mijn grooms tegen . Tatanka drinkt onmiddellijk en we koelen
al goed . Het beloofd een zeer warme dag te worden (32 graden) .
Comme il fait encore sombre, j’ai une
lampre frontale. Après peu de temps je n’entends ni ne vois plus
personne. J’appelle Hades pour savoir sii je ne me suis pas trompée.
Zut, j’ai pris un mauvais chemin et il me faut faire demi tour de
quelques kms. Encore des kms qui s’ajoutent, il ne me fallait pas
cela. A la moitié de la boucle je vois mon assistance. Tatanka se
met déjà à boire. Il va faire très chaud…
De tweede ronde besluit ik om met een groepje mee te rijden . Dit is
leuker voor Tatanka . Doch hun tempo ligt veel te traag (12km/u)
waardoor ik toch wel wat achterstand oploop . Ik besluit om de derde
ronde dan maar wat sneller te gaan . Het is de zwaarste lus . Meer
technisch , meer hellingen en ook nog bovendien een steile hevige
afdaling waarna we weer die rivier moeten over steken (in totaal 8
keer) . Maar ik heb geen keuze . Door de felle brandende zon wordt
ik misselijk en moet 3 keer overgeven . Tatanka is in vorm en we
geven niet op . Op de Vet-gate ga ik even langs bij de
ambulancedienst . Een koud kompres op mijn hoofd en even wat
uitrusten geeft mij terug goede moed en we gaan er terug tegen aan .
Sur la 2ème boucle je décide de rouler
de concert avec un groupe. C’est plus amusant pour Tatanka. Mais
leur vitesse est trop basse - 12Kph- Pour la 3ème je m’efforce
d’aller plus vite, mais c’est la boucle la plus dure. Plus
technique, plus de côtes et de plus une solide descente où il faut
ensuite traverser la rivière. On la traversera 8 fois en tout. Pas
le choix.. Avec la chaleur, je ne me sens pas bien et je dois
remettre 3 fois. Au vetgate, je dois aller à l’ambulance. Des
compresses froides sur la tête et un peu de repos et me voilà
d’attaque.
De vierde ronde is weer richting Montlucon . Dat betekent dus weer
diezelfde steile helling passeren .
Op de vetgate die nu volgt is er een verplichte recheck . Hades
kijkt de hoeven na om te zien of er geen steentje onder de zooltjes
zit en ziet of de ijzers nog goed vast zitten . Met deze hefbeweging
krijgt Tatanka een kramp in de achterhand . Kathleen en ik masseren
haar en de merrie komt er door . Gelukkig maar . Het was wel even
een bangelijk moment .
La quatrième boucle nous amène à
Montluçon. Cela signifie qu’il faut encore passer par ces collines.
Sur le vetgate, il y a un recheck obligatoire. On vérifie les fers,
on ne sait jamais. A cause de ces mouvements forcés, Tatanka crampe
au postérieur. On la masse et cela disparaît heureusement. Quelle
peur on s’est fait…
De laatste ronde is 30 km . Redelijk vlak naar Franse normen en de
bodem is goed . We rijden tegen een gemiddelde van 15 km/u en
arriveren in een rustige galopje over de finish omstreeks 19.45 u .
Dernière boucle de 30kms. Plus ou moins
plat et avec un bon sol. On parcourt cette boucle à près de 15kph et
on arrive enfin.
De finale keuring . Alles OK ! Geweldig gewoon !!!
Contrôle final. Tout est bon.
Merveilleux.
S’anderendaags bij de transportkeuring vraagt de veearts ons of we
meedoen met de beste conditiekeuring . Omdat ik niet bij de eerste
10 geëindigd ben , is dit niet mogelijk . Hij zei mij dat hij anders
zeker de beste conditie aan Tatanka zou geven . Dit zegt meer dan
genoeg . Het is de kers op de taart gewoon .
Au contrôle du lendemain, on me demande
si je participe à la meilleure condition, mais ce n’est pas possible
puisqu’on n’est pas dans le TopTen. Le veto me dit qu’il aurait
attribué la meilleure condition à Tatanke sinon… La cerise sur le
gâteau!
Dank aan het hele groomteam . In het speciaal aan Kathleen . Je
deskundige zorg en toewijding betekent heel veel voor ons . Dank aan
Anne en Philippe die desondanks hun tegenslag met Nasyria toch nog
klaar stonden om ons te helpen . Ook de trainingen bij jullie en de
goede zorgen en raad , hebben zeker geholpen om tot dit mooie
resultaat te komen . Julie , Annie en Philippe van Mellet , zonder
jullie hulp zou het ook niet gelukt zijn . Michel , dank voor de
fotoreportage . Het resultaat zal ongetwijfeld prachtig zijn en een
mooie herinnering .
Last but not least : mijn schatje en “oppergroom” Hades die me door
dik en dun steunt . Een dikke knuffel voor Tatanka die voor mij door
het vuur gaat . Bedankt !!!!!
Merci à toute mon équipe, spécialement
à Kathleen. Ta sollcicitude nous a beaucoup touché. Merci à Anne et
à Philippe qui étaient là malgré la déception. Julie, Annie et
Philippe de Mellet, merci à vous. Merci Michel pour le reportage
photo. Le résultat sera certainement génial et me rappellera ce
magnifique souvenir. Last but not least, mon « schatje et mon
oppergroom « . Et un gros bisou à Tatanka qui a traversé le feu pour
moi… Quelle jument. Merci!!!
|